Revenge quitting, task masking en quiet cutting: 3 modewoorden ontrafeld

Welkom in onze Coffee Corner, waar we u kort en krachtig inspireren met een trend of inzicht. We sluiten het jaar af met drie modewoorden die dit jaar zijn opgedoken, en waarom (HR-)leiders die niet mogen negeren.

1. Revenge quitting

Revenge quitting is een fenomeen waarbij werknemers plots ontslag nemen uit frustratie, wrok of als vorm van ‘wraak’ op hun werkgever. Het gebeurt vaak na een periode waarin iemand zich slecht behandeld, genegeerd of ondergewaardeerd voelt. Meestal is het een emotionele beslissing, getriggerd door een gemiste promotie, toxisch leiderschap, gebrek aan respect, of hoge werkdruk.

Voor bedrijven en teams kan dit bijzonder ontwrichtend zijn, omdat het vertrek onverwacht komt, vaak zonder volledige overdracht.
Voor HR is dit een waarschuwingssignaal dat er iets misloopt – in de bedrijfscultuur, de leiderschapsstijl, of beide. Open communicatie tijdens het exit-interview is dan een must om de vinger op de wonde te leggen en voor oplossingen te kunnen zorgen voor de rest van het team. Het plotse vertrek van een persoon kan immers andere medewerkers inspireren om hetzelfde te doen.

2. Task masking

Medewerkers lijken erg druk bezig, zelfs bijna overbelast. Maar zodra je vraagt waar ze precies mee bezig zijn, blijken het taken te zijn die er eigenlijk weinig toe doen. Dat is task masking: een gedragspatroon waarbij de werknemer zijn ineffectiviteit verbergt. In plaats van belangrijke of uitdagende taken aan te pakken, vult men de tijd met schijnbaar nuttig werk.

Men doet dit vaak uit angst om onbekwaam over te komen, of in een bedrijfscultuur waar ‘druk zijn’ beloond wordt. Maar opgelet: het kan ook een teken zijn van overweldiging: men weet niet waar te beginnen aan een complexere opdracht, en daarom kiest men voor wat wél haalbaar lijkt. Bijvoorbeeld: men maakt een mooi dashboard dat uiteindelijk weinig bijdraagt.

Voor HR is het belangrijk te herkennen dat dit gedrag leidt tot minder efficiëntie en focus, of misschien zelfs burn-out bij wie wél waarde aflevert. Als hoeder van de bedrijfswaarden en beoordelingsprocessen moet HR erop toezien dat drukte niet verward wordt met resultaat of impact.

3. Quiet cutting

Quiet cutting verwijst naar een stille, indirecte vorm van personeelsafbouw zonder officieel ontslag te geven. Concreet betekent het dat een werkgever werknemers herplaatst of hun functie wijzigt op een manier die vaak ongunstig is voor de werknemer. Men stuurt er zo op aan dat de werknemer zelf ontslag zou nemen.

Sommige bedrijven kiezen hiervoor om kosten te besparen en ontslagvergoedingen te vermijden. Andere willen de reputatie van het bedrijf beschermen door formeel niemand te ontslaan. Nog andere gebruiken het om wendbaar te blijven bij herstructureringen.

Deze praktijk mag niet aan de aandacht van HR ontsnappen omdat ze wijst op een gebrek aan open communicatie en ze het vertrouwen tussen werkgever en werknemer ondermijnt. Het spreekt voor zich dat quiet cutting de betrokkenheid en het welzijn op de werkvloer aantast.
Bovendien creëert het juridische risico’s, zeker nu steeds meer werknemers een advocaat onder de arm nemen. Ironisch genoeg kan net die aanpak uiteindelijk de reputatie van het bedrijf alsnog schaden.