Is de generatiekloof slechts een putje?

Is generatiedenken een must of is het overroepen? Het bedrijfsleven zet in op jongeren en verdiept zich in de noden van Gen-Z-ers die de arbeidsmarkt opgaan. Julien De Wit, columnist en auteur van het boek ‘Ge(e)neratie’, stelt de stelling aan de kaak dat Gen Z fundamenteel anders zou functioneren dan minder jonge generaties. Met andere woorden: de generatiekloof is misschien slechts een putje.

Volgens Julien moet de focus erop liggen om de groepen ‘jongeren’ en ‘minder jongeren’ beiden te betrekken op de werkvloer. Zijn boek is trouwens een pleidooi voor een samenleving waarin jongeren meer worden betrokken bij de vraagstukken van onze tijd. Hij onderzoekt hedendaagse problemen door tientallen jongeren en anderen na te laten denken over oplossingen. Tijdens zijn keynote op CHRO Day lichtte hij alvast een tipje van de sluier.

De rode draden om Gen Z te begrijpen

Julien zoomt in op het belang voor HR om Gen Z te begrijpen:

• Ze zijn zeer sociaal bewogen. Een recent voorbeeld is Sanda Dia. “Men durft soms zeggen dat we apathisch zijn,” zegt Julien, “maar ik ben het daar niet mee eens. Kijk ook naar de klimaatprotesten.”
• Ze gaan meer op zoek naar authenticiteit. “Het zijn kinderen van het individualisme waardoor ze als een ‘unieke’ persoon door het leven gaan,” getuigt Julien, “maar ze moeten zichzelf constant vergelijken met anderen door de impulsen van de sociale media. Ze worstelen continu met ‘echt’ versus ‘fake’.”
• Gen Z krijgt massa’s informatie binnen die vaak gelinkt is aan onzekerheid in de wereld, en dat komt keihard binnen. “Het zijn kinderen van de crisis geworden.”

Eigenlijk vindt Julien dat de minder jonge generaties in dit alles niet zoveel verschillen van jongeren: ook andere generaties zoeken naar authenticiteit, worstelen met ‘fake’ en onzekerheid.

Boutades

Julien gaat nog een stapje verder door een aantal vaak gehoorde boutades in dubio te stellen:

• ‘Jongeren zijn lui.’ Dat klopt niet. Julien zegt dat de druk die we op de productiviteit van ons land voelen niet alleen met jongeren te maken heeft. “Jongeren zijn weliswaar opgegroeid in een land met een ongekende sociale welvaart maar zitten in een ander tijdperk. Ik denk dat ook andere generaties zich aangesproken mogen voelen in het ‘luier worden’ en de druk op de productiviteit.”
• ‘Jongeren zijn verwende jobhoppers.’ Hoge eisen stellen op de arbeidsmarkt? “We zitten in een kandidatenmarkt,” klinkt het, “en de onderhandelingsmarge wordt door iedereen gebruikt.”

Wat willen (jonge) mensen wél op de arbeidsmarkt?

Volgens Julien komen bedrijven al te vaak met materiële zaken, niet met het ‘waarom’ men de job zou willen. Hij geeft een mandje met tips mee voor HR-directeuren die met jongeren aan de slag willen en hen actief willen ondersteunen:

• Gehoord worden is één, maar luisteren doe je met twee. Probeer beter te luisteren naar wat ze vragen om ermee aan de slag te kunnen gaan.
• Ze zoeken naar een stukje van zichzelf. Jonge mensen zien werk als een groot deel van hun identiteit die ze vorm willen geven.
• Ze zijn erg betrokken. Ze zijn opgegroeid met sociale media waar feedbackcycli kort zijn, en ze verwachten dit ook van HR.
• Men heeft het gehad met ‘over-simplificering’. Ze willen meer toegang tot diepgang. Ze willen au sérieux genomen worden en meespringen in het bad als het moeilijker wordt.
• Ze willen weten wat hun plek is in de organisatie. Ze willen geen tandwieltje zijn maar mensen met impact op de organisatie.
• Het bedrijf moet sociaal bewogen zijn. 70% van Julien’s bevraagde jongeren zegt dat dat een van de doorslaggevende factoren is.

Ook andere generaties liggen volgens Julien wakker van al deze zaken, waardoor hij nogmaals besluit dat de generatiekloof slechts een putje is. “Moeten we Gen Z anders behandelen? Ik denk het niet, maar het is belangrijk je werknemers goed te begrijpen en dus goed naar hen te luisteren, of ze nu jong of minder jong zijn.”

Julien De Wit was één van onze 24 sprekers op onze CHRO Day 2024.